ALGEMENE  BESCHOUWINGEN n.a.v. DE  KADERBRIEF

Onze algemene beschouwingen draagt als titel:

BREDE WELVAART ALS KOMPAS

In een tijd waarin het rumoer van dagelijkse zorgen harder klinkt dan ooit, is het tijd om terug te keren naar waar het echt om gaat.

Niet alleen de economische curve geeft het antwoord. In Terneuzen kijken we verder. Welvaart, in haar breedste zin, is de zekerheid van een warme maaltijd, de rust van een veilige buurt, de frisheid van schone lucht. Het is de zachte zekerheid dat, als het tegenzit, er een vangnet is dat werkt. Brede welvaart dus — geen modewoord, maar een moreel anker.

De cijfers mogen stijgen, maar in de straten van Terneuzen daalt het besteedbaar inkomen. Inflatie knaagt aan de koopkracht, stress beïnvloed de gezondheid. Voor wie leeft op of net boven het minimum is 130% van het sociaal minimum geen gunst, maar bittere noodzaak. Bestaanszekerheid zou geen privilege moeten zijn — het is het fundament van brede welvaart. Sociaal Terneuzen blijft zich inzetten voor deze 130 %.

Gezondheid is meer dan een ziekenhuisbed of een pil. In een regio waarin natuur en industrie botsen, is schone lucht geen vanzelfsprekendheid. Onze industrie ademt economische kracht, maar wie denkt aan de lucht die onze inwoners dag in dag uit inademen? Fijnstof, pfas, stoffen die hun weg vinden in onze lucht, onze bodem, ons lichaam. De balans tussen economie en gezondheid is broos. Laten we investeren — niet óf in technologie, óf in sanering, maar in beiden. Pfas, de verontreiniging is nog lang niet opgelost en de inwoners die hiermee leven zijn niet minder bezorgd. Gezondheid mag geen randvoorwaarde zijn, het is een kernwaarde. 

Het cement van brede welvaart is saamhorigheid, veiligheid en een dak boven je hoofd. Het is een spiegel van wie wij willen zijn als samenleving. Maar wie vandaag zoekt naar een woning, vindt wachtrijen in plaats van welkom. Van starters tot gezinnen, van spoedzoekers tot kwetsbare groepen, zij dreigen tussen wal en schip te gaan vallen, doordat er meer druk op de woningmarkt gelegd wordt. Arbeidsmigranten vormen een onderdeel van onze economie, ook voor hun worden woningen op de woningmarkt opgekocht of verhuurd. Wat helaas ook kan leiden tot overlast of illegale bewoning. De recent uitgevoerde controles zijn een begin om de problematiek aan te pakken. Want illegaliteit woekert waar toezicht faalt.

Wonen gaat ook over waardigheid. De oplossing ligt in bouwen voor alle mensen, met aandacht voor leefbaarheid en betrokkenheid. Flexwonen voor arbeidsmigranten waar passend, met oog voor kwaliteit, leefbaarheid en draagvlak.  Heldere afspraken, goede samenwerking en structurele regie. 

Een centrum zonder vertrouwen: het AZC dossier

Het Asielzoekerscentrum aan de Handelspoort werd aangekondigd, niet als gesprek, maar meer als voldongen feit. De buurt sprak, maar niemand luisterde. Participatie was een formulier, geen dialoog. De zorgen zijn begrijpelijk. Dicht op de eigen woning verandert een AZC van een abstract plan in concrete zorg. Als gemeente moeten we een luisterend oor bieden, keuzes durven heroverwegen en bovenal zorgen dat niemand zich buitengesloten voelt. Of het nu gaat om buurtbewoners of nieuwkomers zij verdienen allen veiligheid, duidelijkheid en respect. Sociaal Terneuzen staat vanaf het begin achter de inwoners van Driewegen. Voor ons is Handelspoort 1 geen geschikte locatie voor een AZC. 200 Asielzoekers op 170 inwoners is geen goede balans. Tevens staan de woningen op slechts 20 tot 50 mtr. afstand van het AZC. Er wordt geen oplossing geboden voor de waardevermindering van woningen of de onverkoopbaarheid daarvan. 

Zorg is geen kostenpost, het is een belofte

Het jeugdzorglandschap gaat veranderen. Over welk model we het ook hebben, de bedoeling is goed: meer focus op kwaliteit, effectiviteit en doelmatigheid. Maar de praktijk dreigt verminkt te raken door bezuinigingsdrift. Er ligt immers teveel druk op onze jeugdzorg.  Zorg is geen markt, het is mensenwerk. De manier waarop KLIM moest verdwijnen, is schrijnend voor degenen die complexe zorg nodig hebben en voor de ouders die 24/7 moeten zorgen.. Het is niet zomaar de stekker er uit trekken of een waarde oordeel vellen. Complexe zorg is dure zorg, maar niemand vraagt om gezondheidsproblematiek.

Onderwijs en een onzalige campus

Onderwijs verdient kwaliteit, geen prestigeprojecten. Een Campus waarvoor goede panden gesloopt moeten worden, en verkeersstructuren radicaal moeten worden aangepast, is geen vooruitgang — het is kapitaal dat verdampt. In tijden van geopolitieke onzekerheid en krappe budgetten getuigt dit project van een tunnelvisie.  Laat de stekker uit megalomane plannen trekken vóórdat de realiteit het doet. Sociaal Terneuzen is voor de bouw van kwalitatief goede schoolgebouwen maar tegen de realisatie van een campus. 

Kernenergie aan de kust: een risicospel

De plannen voor kerncentrales raken aan de ziel van onze regio. Niet omdat we bang zijn voor technologie, maar omdat we beseffen wat hier op het spel staat: een kwetsbaar ecosysteem, een regio met beperkte infrastructuur, woningnood, weinig voorzieningen en druk op de zorg. Koeltorens ontbreken, wat effect zal hebben op het leven in de Westerschelde. Natura 2000 dreigt te worden geschaad. Laten we niet teruggrijpen naar 20^e eeuwse oplossingen voor 21^e eeuwse problemen. Laten we kijken naar waterkracht, getijdenenergie, geothermie (warmte uit de aarde en lokaal toepasbaar).

Het mag duidelijk zijn dat onze fractie tegen vestiging van kerncentrales is in de Paulinapolder.

Respect als democratisch fundament

Steeds vaker klinkt het alsof ‘de ander’ een tegenstander is. Moties van de oppositie verdwijnen meer  in de prullenmand van de coalitie dan dat er breed naar gekeken wordt. Het samenkomen voor afstemming is een zwaktebod, komt voort uit angst. Stel dat er een raadslid van de coalitie out of the box gaat denken…dat is een nachtmerrie. Dualisme is een woord dat uit het woordenboek van Terneuzen verdwenen is.. Laten we terug naar het begin: de kiezer gaf ieder van ons het mandaat — met vertrouwen. Dat vertrouwen moeten we waarmaken, in woord én daad. Voorstellen hebben invloed op onze brede welvaart, en die wordt door het hij/zij model geweld aan gedaan.

Tot slot: Brede welvaart is geen rapportcijfer, geen indicator op een dashboard, het is een belofte van lokale overheid aan de samenleving, de inwoners. Het is de overtuiging dat mensen pas werkelijk kunnen bloeien wanneer gezondheid, wonen, werk, zorg en veiligheid elkaar niet uitsluiten, maar versterken. Het vraagt om visie, om beleid dat niet begint bij winst maar bij welzijn. En bovenal vraagt het om bestuur met hart, oren en lef.